وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ كِتاباً مُؤَجَّلًا « 1 » « هيچ كس جز به فرمان خدا نمىميرد و اين سرنوشتى است تعيين شده . » نيز مىفرمايد : « 2 » قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ « پيغمبرم ! در جواب آن منافقان سست ايمان كه مىگفتند اگر ما بر حق بوديم در اينجا ( يعنى جنگ احد ) اين همه كشته نمىداديم ، بگو اگر هم در خانه‌هاى خود مىبوديد آنهايى كه كشته شدن در سرنوشتشان بود به بسترشان مىريختند ( و آنها را به قتل مىرساندند ) . » و در سوره زمر آيه 42 مىفرمايد : اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها ؛ « خدا است كه جانها را در وقت مرگ آنها مىگيرد . » در آيات زياد ديگرى نيز مرگ را از كارهاى خداوند متعال مىشمارد . « 3 » پس قطعا ثابت شد كه مرگ يكى از كارهاى خداوند حكيم است و كار حكيم نيز از روى حكمت و مصلحت است و اگر خداوند صلاحيت و فايده بنده ضعيف غافل از مصلحت را در نظر نمىگرفت

--> ( 1 ) آل عمران : 145 ( 2 ) آل عمران - 154 ( 3 ) اگر در قرآن گاهى اين كار را به ملائكه يا ملك الموت نسبت مىدهد به اعتبار اين است كه آنها مأمور خدايند و به اذن او قبض روح مىكنند در حقيقت قابض و متوفّى و ميراننده حقيقى خدا است .